TU Delft wint de Batavierenrace 2026!
Het was in Spanje op de laptop dat ik kennismaakte met Jules en Seymur, met wie ik naast Jean-Baptiste en Bruno de commissie zou vormen voor het TU Delft Batavierenraceteam. Hoe had ik toen kunnen weten dat we 6 maanden later voor het eerst met Delft de Batavierenrace zouden winnen!
Ikzelf werd commissaris promo, en hield me in de eerste weken van het jaar bezig met de promotie van ons team via Instagram en op campus. De inschrijvingen voor de testloop liepen binnen, en toen we na deze testloop de selectie maakten, en we jongens met een tijd van 16:30 op de 5 km een reserveplekje moesten aanwijzen, dachten we: wow, dit team zou het wel eens goed kunnen gaan doen.
Na een week waarin ik mijn BEP-groepje regelmatig skipte om weer eens een stresstelefoontje te plegen omdat er iemand was uitgevallen of er iets last-minute geregeld moest worden, was het dan eindelijk zo ver. We reden naar Nijmegen, en ook al was een dag eerder onze beste loper uitgevallen met een blessure, had ik er nog steeds vertrouwen in dat ons team het goed zou kunnen doen. Tijdens de nachtshift konden we meteen goed mee met Wageningen en Groningen, en na wat chaos waarbij al deze 3 teams een tijdstraf kregen die uiteindelijk weer werd teruggedraaid was het gat na de nachtshift rond de zes minuten tot koploper Wageningen. We waren inmiddels aangekomen in Ulft, en toen de zon alweer op begon te komen begon de vermoeidheid wel aardig toe te slaan. Na een rit in een bus vol slapende lopers kwamen we rond 7 eindelijk aan in Enschede en konden we gaan slapen.
Bij het opstaan (rond 12) keken we naar de resultaten en was het gat nog steeds rond de 6 minuten, maar ook Groningen kwam steeds dichterbij. Op de camping werd lekker geflunkibalt en ondertussen werd er veelvuldig naar de uitslagen gekeken. Bij etappe 21 en 22 moest echter nog lang op de resultaten gewacht worden, waardoor we tijdens de finish van de slotetappes op de U-Track geen idee hadden waar ons team in de wedstrijd lag. Beide Suze en Robert verloren een beetje tijd op Groningen, maar pakten tijd terug op Wageningen, maar hoeveel en of dat genoeg zou zijn wisten we niet door de missende etappetijden.
De komende uren waren nagelbijtend, steeds kijkend naar de tijdsverschillen. Toen we als een van de laatsten rond half 10 onze pizza’s kregen waren etappe 21 en 22 zo’n beetje online gekomen, maar de tijd van Robert mistte nog. De tijden waren zo dicht bij elkaar gekomen dat het wel eens secondewerk kon worden. Het was toen we al het feest binnen aan het gaan waren dat voorzitter Jean-Baptiste een telefoontje kreeg dat we het podium op mochten. Daar zei presentator Willem de verlossende worden: Universiteitsteam TU Delft had de Batavierenrace gewonnen! Voor het eerst in de meer dan 30-jarige geschiedenis van de Universiteitscompetitie bij de Batavierenrace mocht de trofee mee naar Delft. Om daar te staan voor duizenden mensen op een podium met vele van mijn Dodeka-vrienden was zo’n vette ervaring! Dat ik dan in het jaar dat we winnen commissie doe maakt het extra bijzonder en ik ben enorm trots op mijn commissie; JB, Seymur, Jules en Bruno; en alle lopers die deze prestatie mogelijk hebben gemaakt!
Lees meer
Looptrainer op een nieuw niveau
Op 11 April heeft Jamie zijn opleiding tot Basislooptrainer Niveau 3 succesvol afgerond met het praktijkexamen. Hiervoor waren 12+1 Dodekaleden meegereisd naar ATV Scorpio in het Brabantse Oosterhout. Op de thuisbaan van Niels Laros moest Jamie binnen 30 minuten laten zien wat hij over het afgelopen half jaar allemaal geleerd heeft. Op het menu stonden 4-6×300m op 1500m tempo met 100m rust. Zeker geen makkelijke programma, maar voor sommige atleten waren de coördinatie oefeningen met het springtouw misschien nog wel een grotere uitdaging. Jamie heeft de groep in ieder geval met zijn rustige, oplettende en positieve manier begeleid. Zo werd hij achteraf ook helemaal terecht beloond met zijn certificaat, waar niet alleen hijzelf heel trots op was. Ook voor onze vereniging is dit een mooie stap naar trainingen op een steeds hoger niveau.
Lees meer
Nieuwe Leden van Verdienste
Naast het feit dat er tijdens de Diesweek met als thema Diesco veel gezellige activiteiten waren, was er tijdens deze week ook ruimte om een paar speciale leden in het zonnetje te zetten. Het betroffen Aniek, Jefry en Lianne, zij werden gedecorreerd door B7 tot leden van verdienste. Eén voor één werden ze door een ander Dodekalid in het zonnetje gezet met mooie verhalen en anekdotes.
Stefan begon met het benoemen van Aniek haar onuitputtende enthousiasme voor Dodeka. Aniek heeft de loopgroep mede opgezet en wist, door in de commissie van het Batavierenraceteam van de TU Delft te gaan, veel snelle lopers naar de vereniging te halen. Daarnaast gaf ze meer dan vijf jaar training als loopgroeptrainer. Ook vervulde Aniek naast haar bestuursjaar drie jaar de rol van RVA‑lid en was zij medeverantwoordelijk voor het opstellen van de statuten en het huishoudelijk reglement van D.S.A.V. Dodeka. Doordat ze inmiddels geen lid meer is van de vereniging, is zij bovendien de allereerste Dodekagon.
Jefry werd door goede vriend Koen in het zonnetje gezet waarbij Koen Jefry zijn veelzijdigheid benadrukte. ''Jefry twijfelde ook lang over het doen van bestuur want hij vroeg zich af of hij misschien beter zoveel mogelijk commissies kon doen. Maar we zijn allemaal hartstikke blij dat hij uiteindelijk de keuze heeft gemaakt om bestuur te gaan doen en ook ontzettend veel heeft gedaan bij de oprichting van Dodeka.'' Jefry benadrukte na het bedanken van Koen voor deze mooie speech hoeveel Dodeka heeft bijgedragen aan zijn algemene ontwikkeling. ''Jullie kennen mij als een leuke knappe capabele jongen, maar toen ik hier begon was ik een leuke knappe incapabele jongen. Deze vereniging heeft mij een platform geboden om deze groei door te maken.''
Als laatste had Saana een speech voorbereid over oud bestuursgenoot Lianne. Saana vertelde hoe actief Lianne was bij commissies en hoe jammer iedereen het vond dat ze bestuur ging doen bij haar studievereniging. ''Iedereen dacht dat we je kwijt zouden zijn maar je bent datzelfde jaar nog teruggekomen voor KB4'', aldus de voormalig Commissaris Atletiek. Je hebt daarnaast ook aan het begin van je drukke master nog ontzettend veel gedaan voor de oprichting van Dodeka, waarbij je soms ook wel hele werkweken aanbesteedde. Lianne zelf stipte na het dankwoord van Saana het warme verenigingsgevoel van Dodeka aan. ''Het wordt vaak een beetje gekscherend gezegd dat Dodeka bijna als familie aanvoelt maar voor mij voelt dat echt zo'', aldus een hele blije Lianne.
Lees meer